დიეტის პირველმა დღემ წარმატებით ჩაიარა. იმედია ასე გავაგრძელებ.

გუდვილში ვიყავით, მაგრამ ვერ ვნახე სამზარულოს სასწორი. პროდუქტებისათვის მინდოდა

გუშინ დემნა თბილისი ცენტრალში და შემდეგ ზოოპარკში გვყავდა საბავშვო ღონისძიებებზე.

ძალიან გაერთო. რასაკვირველია დარბოდა გიჟივით.

პირველად ნახა თოჯინების თეატრი და გვიყვება როგორ უნდა შეეჭამა მელიას წიწილა ))

ზოოპარკში იდგა კლოუნებთან ერთად და ისე ცეკვავდა.

ამ კვირასაც მინდა წავიყვანოთ.

გუშინ დილის 7ზე დავწექი, ანუ ამ დილით დავიძინე სულ რაღაც 1 საათით. მერე გაიღვიძა, ვაჭამე. წავედით ეზოში და 2 საათი დარბოდა აქეთიქეთ. შუადღისით ორივეს გვეძინა 1 სააათი და ისევ ეზო.

მერე გავისეირნეთ რუსთაველზე, ვიყავით როგორც დავწერე გუდვილში, ვნახეთ პაატა.

მოკლედ გავაგრძელე მუშაობა,

თან ყავაც დავლიე უკვე  : )))))

ორსულობაში და შემდგომ მომატებული ვარ საშინლად.

შევწუხდი უკვე ძალიან.

ეხლა ვზივარ და მუშაობის ნაცვლად დიეტებს ვგუგლავ, ბოლოს ისევ ყველაზე მარტივი შევარჩიე- უგულავას დიეტა.

აქამდე ბოლო 1 კვირაა 18 საათიან დიეტას ვიცავ, თან ამ დიეტას დავამატებ და იმედია რამე გამოვა.

ხო, აქ დავაკოპირებ უგულავას დიეტას.

დღეში 3–4 ჭიქაზე მეტი სითხის მიღება არ შეიძლება, წინააღმდეგ შემთხვევაში ვერ გახდებით.
დიეტის განმავლობაში შეიძლება მიიღოთ უშაქრო ყავა
დიეტის შედეგად შეიძლება დაიკლოთ 15-20 კილომდე.

გრძელდება 4 კვირა. ჯობია დაიწყოთ ორშაბათს, რომ დღეები არ აგერიოთ.
იწვება ცხიმის უჯრედები, გახდომისას კანი არ გეკიდება, არამედ იკუმშება (რა თქმა უნდა თუ არ იღებთ ბევრ სითხეს).

არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება შაქრის და შაქრის შემცველი პროდუქტის მიღება! შაქარი არის სიმსუქნის პირველი მიზეზი.

ამ დიეტის დროს დიდი მნიშვნელობა აქვს იმას, რომ არ დაარღვიოთ. თორემ ყველაფერი წყალში ჩაგეყრებათ.

დიეტის დაწყებამდე სასურველია კუჭის გამორეცხვა.

• პირველი კვირის დროს იკლებთ 5–7 კგ–ს
• მომდევნო 2 კვირის განმვლობაში არ იკლებთ
• ბოლო კვირას იკლებთ 9–11 კგ–ს

თაფლი, რომელიც უნდა მიიღოთ დიეტის დროს აუცილებლად უნდა იყოს ნატურალური და არ შეიცავდეს შაქარს.

არ შეიძლება დიეტის დარღვევა და პროდუქტის შეცვლა

სამი კვირა მეორდება ეს დღეეები

დღე I – მშიერი
საუზმე და სადილი – 1 ლ. რძე, პატარა ჭიქებით, მთელი დღე.
ვახშამი – 1 ჭიქა ტომატის წვენი და 100გრ. შავი პური.

II დღე – ცილები
საუზმე – 100გრ. შავი პური, 20გრ. კარაქი, 1 ჩ/კ თაფლი, ყავა რძით (უშაქრო)
სადილი – 100გრ. ლორი ან ქათამი (თეთრი ხორცი) ან საქ. ხორცი (მჭლე) +
ბულიონი (მწვანილი და ბოსტნეულის გარეშე) +100გრ ჰოლანდიური
ყველი (გამდნარი და თეთრი არა) +100გრ. შავი პური.
ვახშამი – 2 მოხარშული კვერცხი

III დღე – ბოსტნეული
საუზმე – 2 ვაშლი ან 2 ფორთოხალი ან 2 ატამი
სადილი – ბოსტნეულის სუპი (მოხარშული გახეხილი ან დაჭრილი
ბოსტნეული +1 ს/კ ზეთით )+ 2 მოხარშული კარტოფილი და 200 გრ
მოხარშული გაროხი
ვახშამი – 3 პომიდვრის და 2 კიტრის სალათი (უცხიმოდ)+ 1ჭ. ჩაი + 1 ჩ/კ თაფლი

IV დღე – განსაკუთრებული
საუზმე – ყავა რძით (უშაქრო) + 100გრ ჰოლანდიური ყველი
სადილი – 100გრ. ლორი ან თევზი ან ქათამი ან საქ. ხორცი მოხარშული +
100გრ შავი პური + 2 მოხარშული კვერცხი
ვახშამი – 1 ჭიქა კეფირი

V დღე – ცილოვანი
საუზმე – 100გრ. შავი პური, 20გრ. კარაქი, 1 ჩ/კ თაფლი, ყავა რძით (უშაქრო)
სადილი – 100გრ. ლორი ან ქათამი (თეთრი ხორცი) ან საქ. ხორცი (მჭლე) +
ბულიონი (მწვანილი და ბოსტნეულის გარეშე) +100გრ ჰოლანდიური
ყველი (გამდნარი და თეთრი არა) +100გრ. შავი პური.
ვახშამი – 2 მოხარშული კვერცხი

VI დღე – ბოსტნეული
საუზმე – 2 ვაშლი ან 2 ფორთოხალი ან 2 ატამი
სადილი – ბოსტნეულის სუპი (მოხარშული გახეხილი ან დაჭრილი
ბოსტნეული + 1 ს/კ ზეთით) + 2 მოხარშული კარტოფილი და 200 გრ
მოხარშული გაროხი
ვახშამი – 3 პომიდვრის და 2 კიტრის სალათი (უცხიმოდ)+ 1ჭ. ჩაი + 1 ჩ/კ თაფლი

VII დღე – განსაკუთრებული
საუზმე – ყავა რძით (უშაქრო) + 100გრ ჰოლანდიური ყველი
სადილი – 100გრ. ლორი ან თევზი ან ქათამი ან საქ. ხორცი მოხარშული +
100გრ შავი პური + 2 მოხარშული კვერცხი
ვახშამი – 1 ჭიქა კეფირი

IV კვირა
ორშაბათი – 1.5კგ ვაშლი
სამშაბათი – 1.5კგ მოხარშული ქათამი
ოთხშაბათი – 1.5კგ კიტრი / პომიდორი
ხუთშაბათი – 1კგ მოხარშული ხორცი
პარასკევი – 0.5კგ ჰოლანდიური ყველი და 1 ბოთლი მინერალური წყალი
შაბათი – 1ლ. კეფირი, 2 მოხარშული კვერცხი,  მოხარშული თევზი.
კვირა – 1 ბოთლი წითელი ღვინო და 1კგ ჰოლანდიური ყველი

წონის შენარჩუნების დღეები

2 დღე – ცილოვანი (ლობიო ან წიწიბურა)
2 დღე – ბოსტნეული, ხილის გარეშე
5 დღე – ხილი, მოხარშული ბრინჯი, შავი შოკოლადი

მოვძებნე ))

16 Sep 2009, 13:13  ”"დავიწყე ესიეგი.. თუ რამე აბდაუბდა მეწერა არ შეიმჩნიოთ. ზუსტად 7 დღე-ღამის უძინარი ვარ
9ში დილით მე და ჩემი ქმარი წავედით გაგუაში, არ ვუთხარი არავის სხვას ,ყველამ იცოდა რომ 11ზე იყო დანიშ ნული საკეისრო.იმიტომრომ მშვიდად ვიყავი და სხვების ლაპარაკი ან დამშვიდება უფრო დამგრუზავდა.
მივედით 9 საათზე (ნუ ამ 9ების დამთხვევა )
შევედით მიმღებში ჩემი და ბაშვის ჩანთებით.
იქ მითხრეს ჩაიცვი ხალათი და პერანგი და სხვა ყველაფერი უკან გაატანე და ხვალ მოგიტანონო.
ბავშვისთვის ქუდი და ნასკებიო.

გავაკეთე როგორც მითხრეს.
პაატამ გამსინჯა ,შეავსო საბუთები და მერე წავედი საოპერაციოში.
ჩემი ქმარი გაგუას ელოდებოდა რომ ეთქვა დასწრება მინდაო.

საოპერაციოში ექთნებმა დამიწყეს გამოკითხვა რატომ საკეისროვო და რომ გაიგეს ჩემი სურვილით, დაიწყეს მერე შენ ეს ადვილი გგონია, იცი რა საშინელი ტკივილებიაო და ეგეთები, მოვოდა ანესთეზიოლოგიც, ახალგაზრდა ბიჭი (სამწუხაროდ ღონღაძე არა, თუნცა ხშირად შემოდიოდა ოპერაციის დროს ოთახში და ძAლიან მომეწონა)
და ამ ბიჭმაც იცი რა ტკივილები ახლავს საკეისროსო და მომეშალა ნერვები. გულს თუ არ გამიხეთქავთ კარგი იქნება ოპერაციის წინთქო და გაჩუმდნენ ექთნებიც და
ანესთეზიოლოგიც.

გამიკეთეს ზურგში ინსულინის ნემსი, მერე სპინალურის ნემსი, მაგრამ ვერაფერი ვერ გავიგე.

დამაწვინეს საოპერაციო მაგიდაზე, ერთ ხელში გამიკეთეს გადასხმის აპარატი,მეორეში წნევის, გულისცემის საზომიდა ესე გაშლილი ხელები მქონდა დამაგრებული რაღაცით რომ არ მექნია აქეთიQით.
წინ ჩამოაფარეს თეთრი ნაჭერი, ვერაფერს ვხედავი წინ, მარტო გასწორებულები როცა იყვნენ სახეებს ექიმების თუ ექთნების.
ფეხებძე ვგრძნობდი სითბოს და არ მაწუხებდა არაფერი.
უბრალოდ რომ მითხრეს ვერ გავამოძრავე.
მუცელზე და ქვევით დამაფარეს ბევრი თეთრი ტილო და მერე ჩAმიდგეს კათეტერი. მე ვთხოვე რომ მითხარით თან რასაც აკეთებთთქო თავიდანვე, უფრო მშვიდად ვიყავი რომ ვიცოდი რას რატომ აკეთებდნენ

ოთახში ჩAრთული იყო ქართული სიმღერები და ძAლიან კარგი სიტუაცია იყო.

შემოიყვანეს ჩემი ქმარი ამ დროს, რომელის ისე იყო შეფუთული ქირურგი მეგონა და ძალიან გამიხარდა რომ დავინახე და ჩემთან იყო

და დასვეს სკამზე ისე რომ თავები ერთად გქონდა და ვლაპარაკობდით, ანუ წინ რა ხდებოდა ვერ ხედავდა ვერც ის.

შემოვიდა გაგუა და 2 წუთში ვუთხარი ჩემს ქმარს მგონი მუცელში ხელები ჩამიყვესთქო არა, მგონი არც დაუწყიათო დამამშვიდა,ამ დროს არაფერი ტკივილი და ცუდი შეგრძნება არ მქონა, მარტო ის რომ ვღელავდი რათQმაუნდა და ცოტა გული მქონდა აჩქარებული რომ ბავშვს ვნახავდი.

გაგუამ მკითხა დავიწყო ოპერაციაო და კი თქო და გაეცინა ყველას და უცებ გავიგე ბავშვის ოდნავ ტირილი (თურმე დაწყებულია ოპერაცია და მე ვერ მივხვდი და იმიტომ გაიცინეს ) ჩემს ქმარს ვუთხარი ბავშვის ხმა იყოთქო და ამოიყვანეს კიდეც ისე ბავშვი რომ დაგვენახა. რაღაც დამემართა მაგ დროს რომ დავინახე.

მალე მინდოდა მოეცათ ჩემთვის.

ნახე როგორი ბიჭი გყავთო, ლურჯი იყო და ტიროდა ძალიან.

სიმღერა რომ არსი “გაზაფხული შემოსულა ლელ” ეგ იყო ამ დროს ჩართული.

აი ძალიან ლამაზად მახსენდება ყველფერი, შეფუთეს დემნა დაგვანახეს კიდევ და გაიყვანეს.

გაგუამ ჩემს ქმარს შენ კიდევ აქ ხარო, მოლოცვები უნდა მიიღო, შამპანური გახსნაო და გაუშვეს გარეთ,
ძალიან დამეხმარა ქმრის იქ ყოფნა, ძალიან მშვიდად ვიყავი და თან ერთAდ ვნახეთ ჩვენი ბავშვი როგორ ამოსვეს მუცლიდან , და ამ დროს არანაირი ტკივილი არ მქონდა , და ვიყავი ძალიან ბედნიერი.

მერე გამკერეს, და დამთავრდა მთელი ოპერაცია, ანუ გრძელდებოდა 15 -20 წუთი ეს ყველაფერი.

რომ შემოიტანეს საკაცესავით რომ გადავეყვანე რეანიმაციაში, გადავიდეთქო ვიკითხე და მოკვდნენ სიცილით, სცადე თუ გინდაო. მერე მივხვდი რა სისულელე ვიკითხე ტანს ვერ ვგრძნობდი საერთოდ

გადამაწვინეს და დამაწვინეს რეანიმაციაში. მალე შემოუყვანეს კიდევ 3 გოგო და ეს დღე და ღამე ვიყავით იქ,

ცუდი იყო ძალიან რომ მობილურები გამოგვართვეს და დილამდე არ შეიძლებაო.

ჩემმა ქმარმა 2 ჯერ სთხოვდა ექთანს და ჩუმად შემომიტანეს და ველაპარაკე.

ანუ ეს დრო დაახლოებით 22 საათი ვიწექით იქ და ვლაპარაკობდით ეს 4 გოგო.ცუდია რომ ტელევიზორი არ იყო, ან წიგნი არ მქონდა , ან მობილური, იმიტომ რომ ბევრად მალე გავიდოდა ეგ დრო და ვერც ტკივილს ვიგრძნობდი ძალიან, ანუ ყურადGება რომ გადაგეტანა რამეზე არ იყო არაფერი.

4 საათში სრულად გავიდა გაუტკივარება, მაგრამ მაინც ვერ ვმოძრაობდი, მტკიოდა ძალიან, ოოღონდ ნაკერი არ და არც ნაკერის შიგით.
ზემოთ მუცელი მტკიოდა საშინლად და საშვილოსნო რომ იკუმშება იმის ტკივილი არისო და 4ჯერ გამჭირდა მაგ დროის განმავლობაში ტკივილგამაყუჩებელი ნემსის გაკეთება.

ბავშვი 3 ჯერ მომიყვანეს, 2 ჯერ მოვაწოვე და ისეთი მაგარი იყო რომ ვუყურებდი დემნას, ვერ ვხვდებოდი მუცელში როგორ იჯდა.
თან ისეთი რბილი და ფაფუკია გადავირიე.

ექთნები და ექიმებიც ვინც იყო მორიგე ჩემი რეანიმაციაში წოლის დროს ძალიან მომეწონა.

პალატებში რომ ვიყავით იმათზე სამშობიაროების თემაში დავწერ.

გაგუას მდივანი რომ არის ეგ იყო მორიგე და ძალიან კარგად მოგვხედა და დაწვრილებით გვიხსნიდა რა რატომ გვტკიოდა და შემდეგ დღეებშიც ძალიან ყურადGებიანი იყო ჩემს მიმართ,

კიდევ ძალიან,ძალიან მომეწონა გაგუას შვილი. იცის როგორ უნდა მოექცეს პაციენტს და ძალიან დაკვირვებული და ყურადღებიანია. დავწერ მერე კიდევ სამშობიაროების თემაში რატომ ვამბობ ასე.

დილით გადამსვეს სკამზე და ძალიან გამიჭირდა ეგ პროცესი, იმ მომენტში საშინელება იყო, მაგრამ ეხლა ძალიან კარგად მახსენდება.
ყველაზე საშინელება საშვილოსნოს შეკუმშვა იყო ჩემთვის
გადამიყვანეს პალატაში და მომიყვანეს დემნა. ის დღე გამიჭირდა ცოტა, მტკიოდა მოძრაობისას მუცელი, შემდეგ დღეებში შენელდა ნელნელა ეს ტკივილი.

ღამე არ მეძინა და სულ ბავშვს ვუყურებდი როგორ ეძინა

და არ დამეძინა არაფრით..

გავიქეცი ეხლა უჭმელი ვარ დილიდან და სანამ გაიღვიზებს უნდა შევჭამო და მერე დავწერ კიდევ..
“

თითქოს გუშინ ვწერდი ამ ყველაფერს <3 <3 

ვზივარ ეხლა, მესამე ჭიქა ყავას ვსვამ, სამუშაო მაქვს და მეზარება მაგრად.

არადა მხოლოდ ბოლო ორგანიზაციის ბოლო თვე დამრჩა გასაკეთები.

დღეს რიყეზე ვიყავით, ახალ პარკში.ძალიან მომეწონა, მაგრამ ისე დავიღალეთ მანქანამდე ძლივს მივედით.

ხვალ დემნა თბილისი ცენტრალში მიგვყავს , კონცერტი არისო 12 საათზე ,იმედია გაერთობა.

ეხლა სადაცაა საჭმელად გაიღვიძებს და გამოტანტალდება.

უკვე 1 წლის და 8 თვის ხდება. დიდი ბიჭია  )) ცერცეტა <3  როდის გაიღვიძებს რომ მოვეფერო ბევრი, ბევრი….

ხო, კიდევ ეს ბლოგი მინდა სულ დახურული იყოს, მარტო მე რომ ვწერდე და ვკითხულობდე.

არა, არც ისე კითხულობს არავინ, მაგრამ  მაინც მინდა თავი დავიზღვიო, რომ ვიღაც უსაქმური არ შემოეხეტება და რჩევებს და კრიტიკას არ დაიწყებს, მაინც მაგარი არ მაინტერესებს :დ :დ

3 დღის დაწყებული დიეტა დავარღვიე და ნერვები მეშლება, ხვალ დილით რომ გავიღვიძებ ვიცი უარესად მომეშლება ამის გამო და ჩამამწარდება მთელი დილა (((

ისე აქ უნდა შემოვიდე ყოველ საღამოს და ვიწუწუნო როგორ მშია )) იქნებ უფრო ვიდიეტო ასე )

 დათოს ლეპტოპზე ვარ  და სხვა სურათი ვერ ვნახე  ))  ისე არც მიძებნია, დამეზარა ) დავიწყე ეხლა მუშაობა, 3,5 საათი ვზივარ ასე უაზროდ და 2 საათის საქმის გამო დილის 7მდე მომიწევს ჯდომა დროის განაწილებაში ორიანი მეკუთვნის  .

არადა ისე გავიდა ეს 2 წელი, რომ გაოგნებული ვარ.

ძალიან სწრაფად.

უკვე დემნა გვყავს, ძალიან ცელქი, მოუსვენარი, თბილი.

მე ისევ ისე კი არა უფრო მეტად მიყვარხარ, ვიდრე 2 წლის წინ მიყვარდი.

 ძალიან მიყვარხარ, სიგიჟემდე.

ეხლა ამ პოსტს დავწერ, მერე მოვალ და ბევრს ჩაგეხუტები.

შენ არ ვიცი, აქ როდის შემოხვალ  (ან შემოხვალ კი საერთოდ ) და როდის წაიკითხავ, მაგრამ ვიცი ძალიან გაგიხარდება .

სიგიჟემდე მიხარია, ხვალ დასვენების დღე რომ არის და მთელ დღეს ერთად გავატარებთ, დილით 10 საათზე დემნა გაგვაღვიძებს  “დათო”ს ძახილით, მერე მთელი დილა იქნებით იმის ლოდინში, როდის მოვა 1 საათი, რომ დავაძინოთ და ჩვენ ჩახუტებულებმა რამე ფილმს ვუყუროთ.

ამ მომენტში ისეთი ბედნიერი ვარ შენ და დემნა რომ მყავხართ

ორი ერთნაირი , ოღონდ ერთი თეთრი და ერთი ხორბლისფერი

ყველაზე თბილი, ყურადღებიანი, კარგი, მზრუნველი ხარ.

სულ გინდა რომ ძალიან გახარებული ვიყო,

დილის 6ზე  ამდგარი , მთელი დღის ნამუშევარი, სამსახურიდან რომ მოდიხარ გადაღლილი და მაინც ერთი წუთის დასვენების გარეშე დემნას რომ პატრონობ და მე მასვენებ.

დღის განმავლობაში იმდენჯერ ვამბობ შენს სახელს, რომ შენი შვილიც დღეში 20000 ჯერ დათოს გაიძახის და სულ კარებს უყურებს სახლში როდის მოხვალ.

იცი, როგორ მიყვარს ჩვენი პატარა, მყუდრო, თბილი ოჯახი…

მე, შენ და ბავშვი <3

დემნა ხვალ ხდება 9 თვის და შიშით ველოდები როდის გათენდება, წავიყვან ანალიზებზე, შემდეგ ექიმთან ამ ანალიზების პასუხით.

აღმოჩნდა რომ 7 თვის რომ იყო 8 კილო, დღესაც 8 კილოა, ანუ არანაირი მატება არ აქვს, დისპლაზიის საშიშროებაც აქვს.

მოკლედ გულის ცემა მესმის ჩემი ამწუთას და ცრემლებს ვგრძნობ თვალებზე.

ეხლა ვზივარ, ვუყურებ რა მშვიდად სძინავს.

მამიკო როგორ ენატრება, რომლის გარეშეც ერთი წუთით ვერ ძლებს ..

პედიატრმა რომ მითხრა დისპლაზიაზე, აწონა და ისევ 8 კილოა, იმის მერე მარტო მას ვფიქრობდი მალე ამოვსულიყავი სახლში და მეტირა.

ჩემი ქმარი ბათუმშია რამდენიმე დღე, მარტოვარ და ეს მივიწყებული ბლოგი გამახსენდა რომ დავიცალო, მშობელთა კლუბის გოგოებმა დამამშვიდეს წეღან და ცოტა დავმშვიდდი.

დემნა ძალიან, ძალიან მიყვარხარ ..

გუშინ გავუბრაზდი, ხელი არ მოკიდო კომპიუტერსთქო და უცებ შემომხედა და ისე მწარედ იტირა, ლამის გული გამიჩერდა, ეწყინა ძალიან რომ გავუბრაზი.

ნეტა უკვე ხვალ ეს დრო იყოს და მე გახარებული ვიყო, რომ ანალიზები კარგი აქვს.

ჩემი ლამაზი პატარა, საყურეზე რომ მეფერებოდა მთელი დღე და მიცინოდა ..

დემნა მიყვარხარ დე ..

ნეტა ყველაფერი სხვანაირად გამეკეთებინა.

 ვერ ვიტან დაუნახავ ადამიანებს და როცა მე მჭირდება მაშინ არ მიდგას გვერდში.

ძალიან ნაწყენი ვარ.

გული მაქვს გაქვავებული და დამძიმებული.

დემნა რომ არ მყავდეს არაფერს აზრი არ ექნებოდა.

ხომ არ შეიძლება ადამიანმა მარტო საკუთრ თავზე იფიქრო და შენ ირგვლივ ვის რა უჭირს ვერ მიხვდე.

უარესი ისაა რომ მიხვდები და მაინც ხელს არ გაატოკებ რომ ოდნავ მაინც შეუმსუბუქო ადამიანს ცხოვრება.

მომბეზრდა ყველაფერი ძალიან მაგრად.

ძალიან დაღლილი ვარ და უხასიათოდ.

ეს დღეებია ძალიან სტუმრიანობა მაქვს და თან ღამე 3–4 საათი მძინავს მარტო.

მოკლედ რა…

რომ გავიგო ისევ ფეხმძიმედ ვარ ალბათ ინფაქტით დამაწვენენ საავადმყოფოში.

დემნამ წივილი ისწავლა და უხარია .

წივის და მერე სიხარულით იცინის ხმა რომ ესმის.

მოკუმავს ტუჩებს და გაიძახის უუუუუ..

მაგარი სასაცილოა.

ბაბუა გვყავს სტუმრად .

ეხლა ბაბუასაც დაეძინა და დემნასაც.

გუშინაც ასე ერთდროულად დაეძინათ.

მემგონი დემნა ელოდება ხოლმე ბაბუა როდის დაიძინებს და მერე ბაძავს

სახლი დავალაგე, კარტოფილი შევწვი, ყავა მოვიდუღე და ვერთობი ინტერნეტით.

რა კარგია ჩემი თავისთვის რომ მაქვს 24 საათში 20 წუთი დრო.

ეხლა ვინმემ რომ მითხრას წადი, დაიძინე და დემნას მე მივხედავო გავგიჟდები სიხარულით.

და მერე თუ მეტყვის შენს კარტაზე თანხა არისო და მაღაზიები დაიარე მარჯანიშვილზე და პეკინზე როგორც ადრე აკეთებდიო სულ გავაფრენდი…

უი, მთავარი დამავიწყდა, ჩემს თავს ვულოვაც ნინოობას  :*

აღარ ვიცი საიდან დავიწყო

ახალწელს გურიაში ვიყავით, დავიღალე ძალიან და ეს დღეები აზრზე მოვდივარ.

ძალიან კარგი ახალი წელი გვქონდა.

თან დემნასთვის პირველი ახალი წელი იყო,

ჩავაცვი სანტაკლაუსის ფორმა და ნაძვისხესთან ეძინა თავისი კალათით :)

ეს 2 დღე ძალიან ვინერვიულე.

მომეჩვენა რომ შუბლზე რაღაც დეფექტივით ქონდა ძვალი, მთელი 2 დღე ვტიროდი შიშით,

დღეს მივიყვანე ბაკურ კოტეტიშვილთან , გასინჯა და დიაგნოზის ადგილზე დიდი ასოებით დაგვიწერა  ჯანმრთელი და აღარ მომიყვანოთ ეს ბავშვიო.

ისე გამიხარდა…

თან დღეს პირველად მყავდა დემნა ჩემით წაყვანილი.

აქამდე სულ დათოს დავყავდით და ეხლა მე წავიყვანე ტაქსით და დათო დაგვხვდა კლინიკასთან.

ძალიან შეიცვალა ეს პატარა მოძრავი არსება.

2 წუთი არ არსებობს გაუნძრევლად იყოს.

გურიაში დემნას ტოლი ბავშვი იყო და რომ ვნახე ის ბავშვი მივხვდი დემნა რა რთული გასაზრდელია :)

დედამისმა დღეში 3 ჯერ 2–3 საათით იძინებს, ღამე 10 საათიდან დილამდე სძინავსო და ძალიან მშვიდიაო.

დემნაზე გაგიჟდა ყველა, ძალიან მოძრავი და მოუსვენარიაო.

ექიმმაც მასე მითხრა ჰიპერაქტიური ბავშვიაო.

ეხ, მე კი ვიცი ეგ.

მე ვარ ხოლმე საღამოობით მაგის გამო ჰიპერაქტიურად დაღლილი

მაგრამ ყველას მაინც ესეთი მოუსვენარი ვერცხლისწყალი მირჩევნია.

ეს დღეებია ჩემი ნიკაპი შეუყვარდა.

ძუძუს აღარ იდებს პირში, ჩააფრინდება ჩემს ნიკაპს და ძუძუსავით წოვს და იცინს თან.

კიდევ ძალიან შეუყვარდა როცა  სახეს ახლოს მივუტან და ხელებს მიცაცუნებს

ეხლა ვითამაშეთ ბურთით და დაეძინა დივანზე.

დათო რათქმაუნდა სამსახურშია, მთელი დღე შეხვედრები აქვს თავის თურქებთან.

ნეტა მალე მოვიდეს რააა.

გამოვშტერდი მარტოობით :(

კითხულობ

ძალიან, ძალიან მიყვარხარ :* :*

ეხლა ერთი სული მაქვს სამსახურიდან

 მალე მოხვიდე

და ჩაგეხუტო…